|
EMNİYET MÜDÜRÜMÜZ SAYIN ‘’ HAKAN
BOYDAK’IN, SANATA VE SANATÇIYA
GÖSTERDİĞİ SAYGI DOLU VEFA ...
Bir seneye yakındır; rahatsızlığı nedeni ile
evinde tedavi gören can dostum Nejat Uygur’un
yeri, benim gönlümde bir başka özel , bir başka derindir…
Elli yılı aşkın bir vefa denizinde yıllarımızı ve anılarımızı bölüştüğümüz
’’UYGUR’’ ailesi ile; gönül bağlarımız, hiçbir gücün koparamayacağı sevgi
halatlarıyla düğümlüdür…Kimse çözemez…
Hele bir Necla Uygur’umuz vardır ki elli yıllık dostluk yolculuğumuzda; o’nun
kişiliğini ve fedakarlığını anlatmakta , eminim kalemim yetersiz kalacaktır…
Sevgili Necla Uygur, ailesinin gerçek bir meleğidir…Ana direğidir…Anaların en
güçlüsüdür… Kısacası,ana gibi anadır Necla Uygur...
Belki çok üzülürüm nedeniyle ;gerçek dostluğumuz beni Nejat’tan hep uzaklaştırdı
ama , sevgili Necla ile sık sık telefonlaştık… Aylar boyu 60 yıllık anılarımı
oynadığım her oyunumun öncesi muhakkak telefon ettim sevgili bacıma…Ve ondan
aldığım tüm bilgileri,Nejat’la olan bütün şarkılarımı ve anılarımı öpüştürerek,
bizi sevenlerle sahnemde bölüştüm…
Allah böyle istedi belki de ; her oyunumda onun adına aldığım tüm alkışları
,gönlümdeki sevgi güvercinimle ona yolladım…Bu alkışlar , sevgiyle hissedilen
sağlık dilekleri ile doluydu…
VE HAKAN BOYDAK...
Bu yazıyı yazmama neden olan güzel insan … Hakan Boydak…Beykoz’umuzun Emniyet
Müdürü…Çelik yürekli prensipli insan… Hakan Boydak…Güçlü görevinin yanı sıra
;duygu ve sevgi dolu gönlüyle, sanatın ve sanatçının yanında olan bir insan…
Neden böyle düşündüğümü anlatıyım size…
Geçen hafta Anadoluhisarı’ndaki sinema atölyemde ;yakında çekimlerini yapacağım
‘’ Çığlık Çiğlığa Bir Sevda ‘’ adlı senaryomun son düzeltmelerini yaparken,
telefonum çaldı…
Hakan Boydak beydi arayan…
‘’- Mümkünse sizden bir isteğim var’’ dedi …
‘’- Rica ederim,buyurun’’ dedim…
Aynı nezaketi ile devam etti konuşmasına…
‘’- Uzun zamandır rahatsızlığını dikkatle izlediğim efsane sanatçı Nejat Uygur’u
ziyaret etmek istiyorum…Sizin değerli bir dostunuz olduğuna eminim,bu isteğim
gerçekleşebilir mi acaba?...’’
Şaşkındım…Doğrusu ya ;böylesine güçlü bir görev adamından,böylesine saygı
duyulacak bir ziyaret istediği çok şaşırtmıştı beni…Nasıl ‘’HAYIR’’
diyebilirdim…
Aylardır dostluk dolu duygularıma gem vurup ziyaret edemediğim Nejat Uygur’u ;
uzun bir zamandan sonra görebilmek , Hakan Boydak’ın bu isteğine bağlıymış
meğer…Cennetteki yeri çoktaaan ayrılmış olan Necla Sultan arandı hemen…Ziyaret
günü ve saati belirlendi…
Çiçekler…Armağanlar…
Sevgi saygı dolu heyecanlarla ‘’UYGUR’’ ların sımsıcak yuvalarındaydık…
Eski oyunlar,eski gala geceleri anıldı…Nejat’ımın sımsıcak ellerini
tutup,gözlerinin içine bakarak sözleri ona ait olan’’PALYAÇO’’şarkımı tekrar
tekrar söyledim…
Nejat Uygur mutluydu…
Sultan Ana mutluydu…
Hakan Boydak mutluydu… Ve bu mutluluk ,objektifimle kare kare ölümsüzleşti o
gün…
SÖZÜMDE DURAMADIM…
Uygurlara ‘’-Bu görüntüleri kimse görmeyecek’’ diye söz vermiştim ama,ilk kez
sözümde duramadım…Öylesine sevgi doluydu ki bu fotoğraflar, Hakan kardeşimin
sanatçıya verdiği değere duyduğum saygı ile ,yaşamımda ilk kez sözümde
duramadım…
Böylesine kutsal bir istek;sanırım imzamı attığım böylesine kutsal bir anı yazı
,ancak çektiğim böylesine saygı dolu görüntülerle ölümsüzleşebilirdi…
İlk kez sözümde duramamam boynumun günahı olacaksa,ben böylesine kutsal bir
günaha çoktan razıyım…
‘’Uygur’’ ailesinden özür diliyorum…
|
Nejat Uygur ziyareti |
